$sBanner
Jak możesz nam pomóc?    Partnerzy    Projekty
A A A

Zmiany w aktywności mózgu związane z bulimią

Naukowcy odkryli, że u kobiet chorujących na bulimię można zauważyć zasadnicze różnice w ich mózgu związane z rozpoznawaniem hormonu regulującego nastrój i apetyt. Może to sugerować nieodłączną podatność na zaburzenia w jedzeniu.

 

Te zmiany mogą u niektórych kobiety narażać na rozwój zaburzeń odżywiania”, powiedział Dr Walter H. Kaye z University of Pittsburgh School of Medicine in Pennsylvania dla agencji zdrowia.

 

Zespół badaczy pod kierownictwem Kaye przestudiował dziewięć kobiet, które wyzdrowiały z bulimii w ciągu roku. Bulimia nervosa to zaburzenie odżywiania, w którym pacjenci na przemian obżerają się i przeczyszczają. Cierpią na zniekształcony obraz swojego ciała, a często także zaburzenia nastroju, takie jak depresje.

 

Wszystkie kobiety zostały przebadane przez pozytonową tomografię komputerową (PET) tak by uzyskać obraz mózgu oraz zbadać jego aktywność. Zostały one porównane ze skanami 12 innych kobiet, które nigdy nie cierpiały na zaburzenia w jedzeniu. Dzięki temu naukowcy odkryli, że mózg kobiet chorych na bulimię wykazał mniejsze zdolności serotoninym, która wiąże się z receptorami w poszczególnych rejonach mózgu. Odkryli również, że kobiety te nie wykazują normalnego spadku serotoniny z wiekiem.

 

Serotonina jest neuroprzekaźnikiem, który pomaga regulować apetyt, nastrój i kontrolować impulsy. Wyniki badań opublikowano w lipcowym numerze American Journal of Psychiatry.

 

Podejrzewam, że to odkrycie sugeruje iż główną przyczyną choroby jest rozregulowany układy serotoniny, która przyczynia się do skrajnego kierowania impulsami w ośrodku odpowiedzialnym na apetyt, jak przejadanie się. Spotykane u osób chorujących na bulimię.” – powiedział Kaye.

Zespół podejrzewa, że zmiany w mózgu nie były wynikiem bulimii, lecz możliwą przyczyną.

 

Mimo tego stwierdzenia mogą być inne przyczyna pojawienia się bulimii, istnieją inne dane, które sugerują, że pewne cechy, takie jak lęk, może wystąpić w dzieciństwie u osób, u których później rozwija się bulimia" – powiedział Kaye.

W poprzednich badaniach znalazł również dowody na to, że bulimia ma podłoże genetyczne.

 

Źródło: American Journal of Psychiatry 2001; 158:1152-1155.

 

Tłumaczenie: Paweł Surma